Ξέρεις πόσες φορές έχω πει να ξεκινήσω ένα blog και γράφω καναδυό posts, μετά τα σβήνω και το ξεχνάω; Δεν ξέρω, είναι η μαλακία που μ’ έχει πιάσει και ψάχνω χρηστικότητα στα πάντα. Τέλος πάντων! Δεν είναι οτι έχω και πολλά να γράψω. Τα τελευταία χρόνια ως επί των πλείστων διαβάζω τεχνικά θέματα και η ζωή μου είναι σε μεγαλύτερο βαθμό virtual παρά πραγματική. Καλά που ήρθε η κόρη μου και μου βάζει τις φωνές. Όχι αν θες μη πάρεις τα ίσια σου.

Πραγματικά θα ήθελα να τα δω λίγο πιο χαλαρά και με χιούμορ τα πράγματα αλλά δεν μου βγαίνει. Όταν παω να βγω λίγο παρα έξω σαν ο εαυτός μου να με καλεί στη γνωστή εσωστρέφια, σαν να πατάει φρένο… μπλοκάρω! Την εσωστρέφια ακολουθεί η μελαγχολία και από ‘κει τα γνωστά, άντε να κάνουμε καμία δουλειά γιατί πέρασε κι η ώρα.